Ta strona korzysta z cookies, czyli niewielkich plików zapisywanych w Twoim urządzeniu - dowiedz się więcej rozumiem

Narzedzia

Siła Natury

Pomoc społeczna

Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mająca na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Wspiera ich w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Zadaniem pomocy społecznej jest także zapobieganie trudnym sytuacjom życiowym przez podejmowanie działań zmierzających do usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji z środowiskiem.

Sposoby przyjmowania i załatwiania spraw z zakresu pomocy społecznej:

Postępowanie z zakresu pomocy społecznej Ośrodek podejmuje na wniosek osoby zainteresowanej (pisemny lub ustny złożony do protokołu), jej przedstawiciela ustawowego lub innej osoby za zgodą osoby zainteresowanej.

Ponadto postępowanie wszczynane jest z urzędu – po uzyskaniu informacji o konieczności udzielenia pomocy przez pracownika socjalnego oraz informacji pochodzących od instytucji takich jak organizacje pozarządowe, zakłady opieki zdrowotnej itp.

Komu przysługuje prawo do pomocy społecznej?

Prawo do pomocy społecznej przysługuje osobom i rodzinom, które znajdują się w trudnej dla nich sytuacji w szczególności z powodu:

  • ubóstwa,
  • sieroctwa,
  • bezdomności,
  • bezrobocie,
  • niepełnosprawności,
  • długotrwałej lub ciężkiej choroby,
  • przemocy w rodzinie,
  • potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi
  • potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności
  • bezradności w sprawach opiekuńczo – wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych,
  • trudności w integracji cudzoziemców którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy, ochronę uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy
  •  trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego,
  • alkoholizmu lub narkomanii,
  • zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej,
  • klęski żywiołowej lub ekologicznej.

Komu przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych?

  1. Osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 634.00 zł.
  2. Osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 514.00 zł.
  3. Rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

- przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych wyżej lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej

Co to jest dochód?

Za dochód zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania pomniejszonych o:

  • miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych;
  • składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;
  • kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób

Do dochodu nie wlicza się:  

jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; zasiłku celowego; pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; wartości świadczenia w naturze; świadczeń za prace społecznie użyteczne; świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych; dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1ha przeliczeniowego; świadczenia wychowawczego; świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art.8a ust.1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka

Rodzaj świadczeń z pomocy społecznej:

A. Świadczenia pieniężne:

Zasiłek stały

Przysługuje:

1) pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy*, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, zasiłek przysługuje w wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 604 zł miesięcznie;

2) pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy*, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zasiłek przysługuje w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie. Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł miesięcznie.

 * całkowita niezdolność do pracy oznacza całkowitą niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych albo zaliczenie do I lub II grupy inwalidów lub legitymowanie się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Zasiłek okresowy

Przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego:

1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;

2) rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny.

Kwota zasiłku okresowego stanowi 50% różnicy między:

1) kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby;

2) kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny; przy czym nie może być niższa niż 20 zł miesięcznie.

Zasiłek celowy i specjalny zasiłek celowy

W celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, środków czystości, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu a także kosztów pogrzebu.

Zasiłek celowy może być przyznany również osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego, klęski żywiołowej lub ekologicznej - niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi. Wysokość tej formy pomocy ustalana jest na podstawie wnikliwej analizy poniesionych strat.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy, który nie podlega zwrotowi, w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny.

B. Świadczenia niepieniężne m.in.:

Osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych.
Usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić.
Usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz, w miarę możliwości, zapewnienie kontaktów z otoczeniem.

Na podstawie postanowień Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005r. z późniejszymi zmianami ośrodek pomocy społecznej może przyznać specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób wymagających specjalistycznej pomocy dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju i schorzenia lub niepełnosprawności.

 - pobyt w domu pomocy społecznej

Osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogące samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej. Decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w DPS dla mieszkańców gminy wydaje tut. Ośrodek. 

Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca. Koszt ten, w zależności od zasięgu domu - gminnego, powiatowego czy regionalnego - ustala odpowiednio wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa.

Przy wnoszeniu odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej obowiązuje określona kolejność.

1.   Mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodu dziecka - wnoszą opłatę za pobyt w wysokości nie większej niż 70% osiąganego dochodu,
2.   Małżonek, zstępni (dzieci, wnukowie) przed wstępnymi (rodzice, dziadkowie), - wnoszą opłaty zgodnie z umową zawartą z Kierownikiem Ośrodka, przy czym wysokość odpłatności lub jej brak jest uzależniona od dochodu osoby lub rodziny:

  • w przypadku osoby samotnie gospodarującej odpłatność będzie obowiązywać, gdy dochód jej przekroczy 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej (tj. 1 902,00 zł miesięcznie),
  • w przypadku osoby w rodzinie odpłatność będzie obowiązywać, gdy dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego rodziny (tj. 514,00 zł x liczba osób w rodzinie x 300%);
  • kwota dochodu pozostająca do dyspozycji osoby ponoszącej odpłatność nie może być mniejsza niż 300% odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej i kryterium dochodu na osobę w rodzinie.

3.    Gmina, z której osoba została skierowana - pokrywa różnicę między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej, a opłatą wnoszoną przez mieszkańca domu i jego rodzinę.